MARNIX & REMY:
EEN KLASSE APART

Van leger en offshore naar bunkering en techniek

Remy is sinds april 2019 schipper bij AMS Barging en begon meteen op de Talisman, toen het schip net was aangekocht. Zijn weg naar de stuurhut verliep via het leger, de bouw en uiteindelijk de binnenvaart. “Ik wist al snel dat ik in de stuurhut wilde eindigen. Bij mijn vorige werkgever kon ik die stap niet zetten, maar bij AMS werd ik direct in het diepe gegooid. Ik begon midden in een klasse, waar ik gelijk veel van leerde. “

Met een knipoog vat Remy zijn rol samen:

“Wat doe ik? Ik vaar. Wij maken dingen kapot en dan bellen we Marnix, haha. Nee, even serieus: als schipper zorg ik dat alles blijft draaien en ben ik bezig met alles wat er aan boord komt kijken: van het schip en de bunkering tot de bemanning.”

Marnix is sinds juni 2024 onderdeel van de Technische Dienst. Daarvoor werkte hij als maritiem onderzoeker en voer hij de wereld over, tot hij na gezinsuitbreiding dichter bij huis wilde blijven. “Als TD’er ben je een soort ‘Walkapitein’. Ik zorg dat de schepen in goede staat blijven. Verder regel ik onderhoud, los storingen op en hou overzicht. Het is minder grootschalig dan mijn vorige werk, maar je hebt met zoveel factoren te maken. Dat maakt het werk hier juist uitdagend.”

Een vak apart

Begin juli was de MTS Talisman te vinden op de werf voor een klasse, wat veel vraagt van de bemanning en Technische Dienst. Denk aan zaken als de installatie van Mass Flow Meters, controle van ankerkettingen & schroeven en het nieuwe Tank-Eye systeem.
Remy: “Een klasse is intensiever dan gewoon varen. Je hebt te maken met nieuwe regelgeving, technische controles en tijdsdruk; het schip moet na de klasse gewoon weer aan de slag.”

Voor Marnix was het de eerste keer dat hij betrokken was bij een klasse van begin tot eind. “Je probeert alles strak te plannen, zodat alle partijen hun ding kunnen doen. Maar in de praktijk is het altijd weer anders. Dan is het fijn dat de bemanning meedenkt en dat je op elkaar kunt rekenen. Ze helpen mee en pakken door als de rest al naar huis is. Die mentaliteit maakt het verschil.”

Remy reageert: “Er gebeurt zo ontzettend veel. Je hebt zo’n 40 man aan boord rondlopen die allemaal bezig zijn. De bemanning probeert het schip verder schoon en wendbaar te houden. Dus als iedereen om 18:00 weggaat, gaan we zelf nog even een paar uurtjes door, om bijvoorbeeld te verven en schoon te maken.”

Wederzijdse ondersteuning in de praktijk

Waar schippers vroeger vaak zelf technische problemen op moesten lossen, is de rolverdeling nu helder en dat geeft rust. “Als er nu iets is, maken we een foto van het probleem, bellen we Marnix en wordt het door hem opgepakt. Dat scheelt frustratie, als ik aan het varen ben heb ik niet altijd de tijd om het zelf te regelen.” vertelt Remy. “Ook proberen we onderhoud op aflosdagen te plannen. Daar ben ik echt tevreden mee.”

Marnix bevestigt: “De bemanning, met name de schipper, kan gewoon lekker door. De TD regelt het verder. We houden certificeringen in de gaten, regelen monteurs en zorgen voor overzicht. Dankzij vaste aanspreekpunten ontstaat een betere band en weet je wat je aan elkaar hebt. Dat maakt het werk voor iedereen fijner en leuker.”

Een gestroomlijnde toekomst

Met de ontwikkeling van de Technische Dienst en een duidelijke taakverdeling, komt er steeds meer structuur. “We werken nu met overzichten die op elk schip hetzelfde zijn. Je kunt makkelijk informatie terugvinden en alles loopt via vaste lijnen,” aldus Marnix.

Die verbeteringen worden gewaardeerd aan boord. “Er is meer stabiliteit,” zegt Remy. “Je weet waar je aan toe bent. In aanloop naar de klasse maken we een lijstje met dingen waar we aan boord tegenaan lopen en die meegenomen kunnen worden tijdens de werfperiode. Zo voorkom je dubbel werk en kunnen we zo efficiënt mogelijk aan de slag.”

Beide collega’s zijn realistisch: er blijven altijd dingen die beter kunnen. “Maar door dingen uit te voeren leer je weer ontzettend veel,” zegt Marnix. “En omdat het contact persoonlijk is, pas je het ook weer makkelijk aan. Je leert elkaar beter kennen op de werf.”

Vertrouwen als fundament

Remy en Marnix zien het als kracht dat ze open met elkaar kunnen communiceren. “Ik vind dat je dingen ook gewoon moet kunnen zeggen,” concludeert Remy. “Eerlijk zijn tegen elkaar. Als er dingen zijn die we zelf kunnen regelen bij drukte, doen we dat ook gewoon.”

Marnix reageert: “Ik merk dat nu ook al. Laatst werd ik al gebeld door de bemanning van de MTS Amulet omdat ze via de Talisman hoorden dat het werk hier iets zou uitlopen. Ze dachten mee met de planning en probeerden zaken zelf alvast op te pakken. Ik ben het vaste gezicht, wat zorgt voor wederzijds vertrouwen en welwillendheid om elkaar te helpen. Zo kan ik ook net iets extra’s voor de bemanning betekenen.”